Blog Joost Website
Terug

Sta jezelf aan het roer?

Blog Joost Hegge, adviseur en accountmanager MEPD West

Ik ben zelf meer een balsporter en bij voorkeur op vaste land. Maar ik beleef ook heel veel plezier aan bootje varen op het water. Waarom? Ik denk dat je je nog wel het moment herinnert, waarop je als kind voor het eerst zelf het roer mocht vasthouden. Een leuk en spannend gevoel! Je kon zélf de koers bepalen. Voor mij was die eerste keer tijdens de zomervakantie in Oostenrijk op de mooie Gosausee. Er kon weinig mis gaan op schoot bij papa. Het kon me niet lang genoeg duren. Hoe anders was mijn ervaring vele jaren later.

Alles onder controle?

Ik was op reis met mijn vrouw, samen met haar collega’s en uitgenodigde zakenrelaties. Een paar dagen op een zeilboot langs de prachtige Cycladen. Ook daar mocht ik op een bepaald moment het roer vasthouden. Flinke storm, groot zeil en een boot die in mijn beleving elk moment kon kapseizen. Ik voel nog steeds hoe ik met geklauwde voeten grip probeerde te houden op het dek, mijn handen met witte knokkels krampachtig het roer vasthielden. Zogenaamd stoer stond ik te lachen met een blik van ‘alles onder controle’. Pfff, wat een opluchting toen de schipper me na een klein kwartier kwam verlossen.

In mijn werkende leven kwam die verlossing vaak als het net te laat was. Ik ben ruim in de vijftig en vele vervelende ervaringen rijker. Steeds beter begin ik door te krijgen hoe ik tijdens mijn werk achter het roer sta als het spannend en stressvol wordt.

Wat als het spannend en stressvol wordt?

Waar de een gaat vechten, de ander vlucht, bevries ik. Mijn overlevingsmechanisme is om bij problemen of tegendruk mijn mond te houden en me aan te passen. Dan komt het wel goed. Yeah right. Het levert helaas keer op keer enkel machteloze spanning en frustratie op. Van buiten zie je er weinig van. Ik kan aardig toneel spelen. Maar als je mijn klamme handen zou voelen dan weet je wel beter. Gelukkig bevries ik steeds minder en korter.

Ik voel namelijk steeds beter hoe destructief en ziekmakend die passiviteit is. Hoe weldadig het is om ‘aan’ te blijven staan. Mezelf vol te geven. Dan vaar ik niet meer braaf van A naar B, maar laat ik echt mezelf zien. Op een voor mij gezonde manier hou ik dan minder rekening met mijn omgeving en creëer ik mijn eigen veiligheid. Ik ben spontaner, minder bedachtzaam en duidelijk aanwezig. Dan weet je wat je aan me hebt: Ik vaar mijn eigen koers en sta stevig aan het stuur.

Als ik één tip zou mogen geven?

Natuurlijk vaart iedereen zijn eigen koers. Maar als ik één tip zou mogen geven? Vooral aan diegene die geneigd is te bevriezen. Kom in actie. Durf hulp te vragen als je het idee krijgt dat je de verkeerde kant op vaart. Verwacht echter van niemand, niet van collega’s, ook niet van je leidinggevenden, dat ze jouw stuur overnemen. Het is namelijk voor jou gemaakt en voor niemand anders. Gebruik het. Ga net als ik bootje varen! Pak het roer en vaar je eigen koers, zolang als het kan!

Contact met Joost? Klik hier!

Lees ook het blog van Wouter: Samen kom je verder

Terug